Skip to content

Kiespijn

6 juli 2017

Ik wist wel al dat tandpijn erg kon zijn. Niet uit eigen ervaring, maar door wat mensen met die ervaring beweerden. Aan mijn andere wijsheidstand heb ik ook wel pijn gehad, maar dat stelde niets voor in vergelijking met de pijn van de voorbije dagen. Niet alleen de intensiteit was gigantisch, ze bleef ook continu gigantisch. De paracetamol die ik in huis had, hielp helemaal niks.

De nacht moeten doorspartelen terwijl je elke minuut aftelt, zo wanhopig raakt dat je tot twee keer toe twee gram paracetamol slikt en nog steeds even veel pijn houdt, is slopend. Ik begreep er ook helemaal niks van. De nacht van zondag op maandag was slapeloos, de maandag bleef de pijn gelijk om ’s avonds af te nemen zodat ik een goeie nacht had. Op dinsdag ging ik naar de tandarts en kreeg ik antibiotica voorgeschreven, dat paracetamol niet hielp, werd genegeerd. In de apotheek konden ze alleen nog meer paracetamol voorstellen… Maar op dat moment viel de pijn mee, dus hoopte ik op de werking van de antibiotica.

Helaas, dat was een eerste vergissing. ’s Avonds kwam de pijn nog heviger op en de hele nacht lag ik wakker. Draaien, rechtop gaan zitten, even door de gang wandelen, kijken op de klok. Proberen aan andere dingen te denken maar steeds weer uitkomen op pijn. Halfwakker hallucineren over vanalles en nog wat. ’s Ochtends had ik in totaal een uur geslapen, maar toch sleepte ik mij naar het werk. Dat was mijn tweede vergissing. Af en toe werd de pijn milder en kon ik zelfs een grapje maken. Maar daarna kwam ze weer in alle hevigheid opzetten totdat ik haast mijn hoofd tegen de muur wilde gooien. Een paar telefoontjes naar de tandarts later, gaf ik het op en moest ik inpakken en naar huis gaan. Ibuprofen, dat was een betere oplossing voor tandpijn.

En het hielp ook echt. Alleen moest ik zo vaak naar de Ibuprofen grijpen om pijnvrij te blijven, dat het te belastend werd voor mijn nieren. Dan maar een echte dokter raadplegen. Ik heb van alle pillen zwaardere versies gekregen, “tandartsen kennen niet veel van antibiotica en pijnstillers”, zo zei hij. Ik moet het hier nog volhouden tot achttien juli, wanneer de tand er hopelijk uit gaat. Zelfs daar kijk ik niet naar uit. Bij de vorige wijsheidstand was die stomatoloog zo hard aan het vloeken en zuchten en trekken en snijden in mijn mond dat ik eigenlijk stiekem hoopte er nooit terug heen te moeten.

Advertenties

From → autobio

Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: