Spring naar inhoud

Wegenwerken

28 juni 2017

Wat is dat toch de laatste tijd? Bijna overal waar de wegbeheerder kruispunten onder handen neemt, is achteraf niemand tevreden. Noch de automobilist, noch de fietser, noch de voetganger, noch de omwonenden. Is het werkelijk zo dat de aanpassingen tot een slechtere doorstroming leiden en waar gaat het dan precies mis?

Er wordt steevast gekozen voor verkeersveiligheid en dus om verschillende verkeersstromen uit elkaar te halen. Conflicten op het kruispunt vermijden, dat houdt in dat je meer situaties moet voorzien dan alleen maar rood en groen voor elke straat. Elke mogelijke combinatie van acties op het kruispunt leidt tot conflicten en conflictvrije situaties. Deze laatste kun je dan tegelijkertijd groen geven. Dit leidt tot een langere cyclus van de verkeerslichten, waardoor het uiteindelijk voor iedereen langer rood zal zijn.

Op zich hoeft het langer rood zijn helemaal geen probleem te zijn, want als je de verkeersstromen uit elkaar haalt, zijn er ook per keer minder auto’s die door dat groene licht moeten raken. Tenminste, wanneer je voorsorteerstroken hebt die lang genoeg zijn, zodat iedereen netjes kan aansluiten. Laat dat net één van de problemen zijn: de bestaande infrastructuur kan vaak alleen vlak rond het kruispunt worden aangepast en de stroken worden dus erg kort. Ook wanneer de verkeersstromen in één richting veel drukker zijn dan in de andere richtingen, vergt zoiets een nauwkeuriger afstelling van de verkeerslichten om hiermee rekening te houden.

Dat de files op piekmomenten toenemen, lijkt correct te zijn. De redenen hiervoor heb ik net opgesomd. Met de afstelling van de verkeerslichten kan dit deels opgelost worden. Wanneer je echter invalswegen hebt die recht het stadscentrum in leiden, en waar al jaren files staan vanaf de periferie tot in het centrum, dan zal dat afstellen van de lichten op één kruispunt weinig uithalen. Die auto’s moeten zoveel mogelijk elders heen en niet naar dat centrum toe.

Een punt waar ik nog aan moet beginnen zijn de zwakke weggebruikers. Vermits de beschikbare tijd in de cyclus van de verkeerslichten kleiner wordt, zullen zij in eerste instantie minder tijd krijgen om over te steken. En bovendien langer moeten wachten tot ze weer conflictvrij kunnen oversteken. In zo’n geval zijn alleen niet-gelijkgrondse kruisingen een oplossing. Ook hier weer is dit in de praktijk een dure en niet altijd haalbare oplossing. Wanneer we echter zwaar verkeer blijven tolereren in onze stadsomgeving, dan is het de enige oplossing.

Bovenstaande is mijn analyse, gebaseerd op logica. Ik ben helaas geen expert die tijd of middelen heeft om verkeersstromen te meten voor, tijdens en na wegenwerken. Mocht ik hier volledig de mist in gaan, aarzel dan niet om uit te leggen waar en waarom.

Advertenties

From → actua, gedacht

Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: