Skip to content

De wietnon

De wietnon wordt, in tegenstelling tot wat algemeen wordt gedacht, niet genoemd naar de cannabis die ze dealt, maar naar het geluid dat ze maakt.

Patiënten klagen wel eens dat de cannabis niet alleen hun ziekte geneest, maar tevens de enige manier is om het gewiet van de wietnon draaglijk te houden.

Het is ook een misvatting dat president Trump tegen cannabis is. Donald Trump wil de cannabis terug illegaal maken, niet omwille van de cannabis, maar alleen maar omwille van het geluid dat de wietnon voortbrengt.

Herten op xtc betrapt

De herten kwamen net terug van een bokkenfuif en werden door twee zwaantjes langs de weg in een gracht aangetroffen. Het is voorlopig nog onduidelijk welk kalf de XTC aan hen heeft verkocht. 
Op de bokkenfuif ontkenden alle geiten alvast enige betrokkenheid. Een bokkenfuif is geen varkensstal, zo luidde hun verdediging.

Verontwaardiging

Het gebeurde per ongeluk. Ik was op een zondagochtend gaan lopen met de radio op en ik liep net iets verder en dus langer dan gedacht. Hierdoor ging het ochtendprogramma op Radio 1 over in de eucharistieviering. Omdat het mijn laatste kilometers waren en ik niet wou stoppen om van zender te veranderen, liet ik het maar zo. Nog tien, vijftien minuten maximaal en ik was thuis.

Ik dacht geen wereldschokkende zaken te gaan horen, maar toen de pastoor begon over zijn jeugdige leeftijd, werd het toch even interessant om te volgen. Interessant, maar ik werd er helemaal niet enthousiast door. Integendeel zelfs. Ik vond het ronduit schokkend en typerend. Typerend voor een instelling die zich totaal niet bewust is van de realiteit om haar heen.

Het verhaal van de pastoor ging vrij vertaald als volgt. De jongeman was trots op het feit dat hij de jongste pastoor van het land was. Hij kreeg er lof voor van zijn oversten, hij kreeg er heel veel vragen over van andere mensen. Over hoe hij zijn roeping had gevonden, dat er zo’n veroudering is binnen de kerk en alle klassieke bedenkingen die bij het denken aan deze archaïsche instelling naar boven komen.

En ook, zo herinnerde de jongeman zich, was er de vraag wat hij nu het meeste miste van zijn leven vóór het priesterschap. Het antwoord verbijsterde mij. De priester wou zijn eigen menselijkheid natuurlijk in de verf zetten, maar naar mijn gevoel sloeg hij de bal volledig mis. Hij miste het meeste aan zijn burgerlijke bestaan, zijn jaarlijkse skireis. Natuurlijk is dat mogelijk, maar het verhaal ging verder. Als priester, zo klaagde hij, kon hij zich niet meer zo makkelijk vrij maken in de vakanties. Hij had het zo druk met al zijn werk, dat een skireis moeilijker in te plannen was.

Ik dacht onmiddellijk aan al die mensen die nu luisterden naar hun radio en niet de middelen hadden om op reis, laat staan op skireis, te kunnen gaan. Alle verschoppelingen in de wereld, waar de kerk de zieltjes van wil winnen door mee te leven met hun armoede, onderwijl soberheid bepleitend. Soberheid die allerminst bleek uit dit verhaal dat toch belangrijk genoeg bleek om tijdens de mis het hele land in te sturen. Ik voelde een wrange smaak in mijn mond. Zonder het te beseffen etaleerde deze jonge priester, die een frisse wind zou moeten zijn, alle oude symptomen van een hypocriete, op rijkdom beluste kruistocht. Jammer.

#EveryDayPhoto 0903

Hoger!

#EveryDayPhoto 0803

No time to waste.

#EveryDayPhoto 0703

Cruisin’

#EveryDayPhoto 0603

Good morning